دعوت به اخلاص

دعوت به اخلاص :

پس اى عزيز! در كارهاى خود دقيق شو و از نفس خود در هر عملى حساب بكش و او را در برابر هر امرى ، استنطاق كن كه آيا اقدامش در خيرات و براى امور شريفه براى چيست ؟ كه مى خواهد از مسائل نماز شب سؤال كند؟ يا اذكار آن را تحويل بدهد؟ مى خواهد براى خدا مسأله بفهمد يا بگويد؟ يا مى خواهد خود را از اهل آن قلمداد كند؟ چرا سفر زيارتى كه رفته با هر وسيله است به مردم مى فهماند؟ حتّى عددش را . چرا صدقاتى را كه در خفا مى دهد، راضى نمى شود كه كسى از او مطّلع نشود؟ به هر راهى شده ، سخنى از آن به ميان آورده ، به مردم ارائه مى دهد. اگر براى خداست و مى خواهد كه مردم ديگر به او تأسّى كنند، و مشمول (( الدّالُ عَلىَ الخَيرِ كَفَاعِلُه )) گردد، اظهارش خوب است . شكر خدا كند به اين ضمير صاف و قلب پاك . ولى مُلتف باشد كه در مناظره ی با نفس ، گول شيطنت او را نخورده باشد، و عمل ريايى را با صورت مقدّسى به خوردش ندهد. و اگر براى خدا نيست ، ترك آن اظهار كند كه اين سمعه است ، و از شجره ی ملعونه ی ريا است و عمل او را خداوند منّان قبول نمى فرمايد و امر مى فرمايد در سجّين قرار دهند. بايد به خداى تعالى از شرّ مكائد نفس پناه ببريم كه مكائد آن خيلى دقيق است ولى اجمالاً مى دانيم كه اعمال ما خالص نيست .
اگر بنده ی مخلص خداييم، چرا شيطان در ما اين قدر تصرّف دارد؟ با آن كه او با خداى خود عهد كرده است كه به عباد الله المخلصين كار نداشته باشد و دست به ساحت قدّس آن ها دراز نكند.
به قول شيخ بزرگوار ما - دام ظلّه - شيطان ، سگ درگاه خدا است . اگر كسى با خدا آشنا باشد، به او عوعو نكند و او را اذيّت نكند. سگ درِ خانه ، آشنايان صاحب خانه را دنبال نكند. شيطان نمى گذارد كسى كه آشنايى به صاحب خانه ندارد، وارد خانه شود. پس اگر ديدى شيطان با تو سر و كار دارد، بدان كه كارهايت از روى اخلاص نبوده و براى حق تعالى نيست . اگر شما مخلصيد، چرا چشمه هاى حكمت از قلب شما به زبان جارى نشده ، با اين كه چهل سال است به خيال خود، قربه إلى الله عمل مى كنيد. با اين كه در حديث وارد است كه كسى كه از براى خدا چهل صباح ، اخلاص ورزد، چشمه هاى حكمت از قلبش به زبانش جارى گردد ( بحار الانوار، ج 70، ص 240 و 242 ) ، پس بدان اعمال ما براى خدا نيست و خودمان هم ملتفت نيستيم و درد بى درمان همين جا است .
واى به حال اهل طاعت و عبادت و جمعه و جماعت و علم و ديانت كه وقتى چشم بگشايند و سلطان آخرت خيمه بر پاكند، خود را از اهل معاصى كبيره ، بلكه از اهل كفر و شرك ، بدتر ببينند و نامه ی اعمال شان سياه تر باشد .
واى به حال كسى كه با نماز و طاعتش ، وارد جهنّم شود. امان از كسى كه صورت صدقه و زكاه و صوم و صلاه او، صورت هايى باشد كه زشت تر از آن ها تصوّر نشود. بيچاره تو مشركى خداوند به فضل خود، موحّدِ اهلِ معصيتِ عصيان كار را ، مى آمرزد إن شاء الله وليكن فرموده است كه شرك را نمى آمرزم ، اگر بى توبه از دنيا برود . ( امام خمینی رحمه الله ، چهل حديث ، ص 43 و 44 )

برگرفته از پایگاه : پاسخگو
برخی از عبارات و کلمات این نوشتار با ادبیات ساده و روان تری نوشته شده است و با متن اصلی اندکی تفاوت دارد .

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <br>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.