خاستگاه عرفان، قلب انسان کامل است/ تسلیم و بندگی اساس عرفان عملی است

رئیس موسسه علمی فرهنگی بهداشت معنوی، خواستگاه عرفان را قلب انسان کامل دانست و اظهار کرد: پیامبر اسلام به عنوان کامل ترین انسان، جامع ترین دریافت عرفانی را داشت و قرآن کریم معیاری برای سنجش عرفان حقیقی از کاذب و نیرویی بی پایان برای رشد و شکوفایی عرفانی تلقی می شود.

911012-0930.jpg

حجت الاسلام حمید رضا مظاهری سیف در گفت وگو با پایگاه بین المللی همکاری های خبری شیعه بیان کرد: عرفان به معنای اصطلاحی که در فرقه های صوفیه تعریف می شود، نظیر مرید و مراد سازی، در قرآن و سیره اهل بیت هیچ جایگاهی ندارد.

این کارشناس اخلاق و عرفان تصریح کرد: عرفان به معنای معرفت و شناخت قلبی و باطنی خداوند از طریق اشراق انوار او و تجلی اسماء الهی در وجود انسان، اساس تعالیم خداشناسی را در قرآن و ادعیه تشکیل می دهد. بنابراین عرفان یک معنای تحریف شده و مصطلحی دارد که به مجموعۀ آداب و برنامه های صوفیان اطلاق می شود و یک معنای دیگری دارد که اصطلاحی است که در ادبیات دینی معنا پیدا می کند و نه در خانقاه صوفیان. بنابراین مفهوم خانقاهی عرفان با مفهوم قرآنی آن اساساً متفاوت است.

مظاهری سیف با تأکید بر اینکه عرفان قرآنی ریشه در تعالیم قرآن و وحی دارد افزود: همۀ آیات قرآنی که در باب خدا و خداشناسی است به رویکرد عرفانی توجه دارد و انسان را دعوت می کند که با مشاهده جلوه های خداوند و نور او در آیات و نشانه هایش، بیدار شوند. قرآن برای انسان استدلال نمی آورد، بلکه حقیقتی را که با تمام وجود می شناسد به او یاد آوری می کند. حقیقتی که زیر غبار غفلت ها و مشغولیت های حسی در زندگی دنیوی، نسبت به آن بی توجه می شود.

قرآن کریم روشنایی و شعوری را که در دل انسان نهاده شده احیا می کند

مدیر موسسه علمی فرهنگی بهداشت معنوی در خصوص جایگاه قرآن عنوان کرد: قرآن کریم مذکر و یاد آور است تا آنچه را که در دل انسان نهاده شده احیا کند نه اینکه چیز جدیدی را در ذهن انسان قرار دهد . آن روشنایی و شعوری که با کمک آن، نور خدا را می بینیم و آیات و نشانه های او را تماشا کنیم و به خاطر آوریم که کسی جز او نیست، هر چه غیر خدا، نیست و نابود است، هالک و فانی است و همۀ پدیده های هستی نام و نشان اوست.

مؤلف کتاب «جریان شناسی انتقادی عرفان های نو ظهور» با بیان اینکه قرآن کریم در آیات متعدد از چشم و گوش باطنی سخن می گوید و کسانی را که از این قوای معنوی استفاده نمی کنند بدتر از حیوانات معرفی می کند، افزود: قرآن هشدار می دهد کسانی که در این دنیا چشم دل نگشایند و آنچه دیدنی است را نبینند، روز قیامت نیز نابینا محشور می شوند. دعوت قرآن به شهود باطنی و معرفت خدا از طریق اشراقات قلبی است. قرآن کریم از انسان با حقایق عالم غیب از فرشتگان و عرض و لوح و قلم سخن می گوید و افق ادراک انسان را از جهان مادی و محسوس فراتر می برد.

او در ادامه افزود: قرآن کریم بندگی و تسلیم خدا شدن را برای رهایی از نفسانیات و فروگذاشتن بزرگترین حجاب میان انسان و خدا می آموزد و شریعت را به عنوان راه سلوک الی الله معرفی کرده و قدم به قدم سیر الی الله را تنظیم می کند و کسانی که نسبت به خدا به فراموشی رسیده اند را گرفتار خود فراموشی می داند. قرآن کریم همه پدیده های هستی و رویدادهای جهان را با نام های خدا پیوند می زند و اثر و جلوه نام های الهی معرفی می کند. از این رو بسیاری از آیات آن با نام های خدا به پایان می رسد.

با وجود قرآن و ادعیه، عرفان ناب و حقیقی اسلامی به ویژه در بین شیعیان حفظ شده است

او در ادامه با اشاره به اینکه در طول تاریخ برخی از آموزه ها و تعالیم ادیان دیگر به عرفان اسلامی آمیخته شده و جریانات انحرافی را پدید آورده است، گفت: نمونه های بارز این انحرافات را در برخی از جریان های صوفیانه می بینیم. اما با وجود قرآن و متون ادعیه، عرفان ناب و حقیقی اسلامی به ویژه در بین شیعیان حفظ شده است و انسان امروز برای دسترسی به عرفان ناب هیچ مشکلی ندارد.

رئیس موسسه علمی فرهنگی بهداشت معنوی با اشاره به مناجات خمس عشرتصریح کرد: دعای صباح حضرت علی، دعای ابوحمزه امام سجاد، دعای عرفه امام حسین و بسیاری از ادعیه دیگر، اسرار دلربای دعای جوشن کبیر، رازهای ناگفتنی دعای احتجاب و دعای صیفی صغیر و سایر منابع دعایی سرشار از مضامین زلال عرفانی است که خواندن آنها چشم دل را تا افق های بلند هستی می گشاید و تدبر در آنها همه هستی انسان را به آتش می کشد، آتش عشقی که جز لطف و قرب خداوند هیچ چیز آن را آرام نمی کند.

او تصریح کرد: یکی از ویژگی های عرفان، وصف ناپذیری آن است و این حال وصف ناپذیر در متون دعایی ما که خوف و رجا، عشق و آرامش و هیجان و اطمینان را با هم آمیخته به روشنی دیده می شود.

تسلیم و بندگی، اساس عرفان عملی است

مظاهری سیف در خصوص خواستگاه و منشآ عرفان در قرآن اظهار کرد: عرفان عملی شاخه ندارد، اساسی داردکه آن تسیلم و بندگی است که با عمل به شریعت برقرار می شود. عمل به شریعت موجب می شود که انسان اراده خود را با ارادۀ خدا یکی کند و صفات و خصلت هایش با او یکی شود سپس در می یابد که حقیقتا هستی و زندگی اش مستقل از خدا نیست و پرتوی از نور و حیات و عشق الهی است.

او در پایان در خصوص برخی باور ها و اعتقادات معنوی غیر دینی گفت: آنچه باعث سرور و آرامش می شود یاد خدا و تسلیم شدن در برابر او و عمل به شریعت وسیره اهل بیت است. خدا سرور عارفان است و هرچه انسان به او نزدیک شود و خواسته هایش را با خواسته خدا یکی کند، اعمال او موجب سرور و شادمانی و آرامش خواهد شد در غیر این صورت هر راهی را که در پیش گیرد ، سرابی بیش نیست و به بیراهه می رود و اگرچه بتواند احساسات خوشایندی را پدید آورد این احساسات ریشه الهی ندارد و اگر هم بماند فقط تا لحظه مرگ با انسان است اما شادی و آرامش حقیقی که با تسلیم و رضای خدا به دست می آید حقیقت بی پایان و ابدی است که این دنیا تنها تحمل جلوه هایی از آن را دارد و حقیقت آن در آخرت به اهلش می رسد.

منبع: شفقنا

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <br>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.