تفاوت مدیتیشن با تفکر

تفاوت مدیتیشن با تفکر و تامل که در قران آمده است در چیست؟ ایا درست است که در مدیتیشن و مراقبه قوای ذهنی به صورت دقیق سامان می یابند و بهره وری قوای ذهنی بالا می رود؟

meditation.jpgابتدا باید دانست که در مدیتیشن نه فقط نیروهای ذهن به صورت صحیح سامان نمی یابند و به روش مناسب به کارگیری نمی شوند، بلکه تلاش مراقبه گر، صرف تخلیه نیروهای ذهن و از کار انداختن نیروی ذهن می گردد؛ نه به کار انداختن نیروی ذهن. نتیجه این که در مراقبه، هدر دادن انرژی ذهن مطرح است نه هدایت و سامان دادن.

اما در مدل اخلاقی اسلام، قوای ذهنی نه فقط تعطیل نمی شود که دائما به شناسایی امیال منفی و هَرَس درون مشغول است. کار ذهن در مراحل ابتدایی سلوک، کمک به پیراستن درون است و در مراحل بالاتر که کار سالک از پیرایش درون به آرایش روح می رسد و سالک با افزودن به ذخایر معنوی خود با مراتب فنا نزدیک می شود؛ قوای ذهنی با تفکر و تامل بر آیات افاقی و انفسی ایفای نقش می کنند و در مقامات بالاتر با تامل بر اسماء و صفات حق به عروج روح کمک می نماید.
نتیجه این که در این مدل آشفتگی ذهنی از ابتدا شکل نمی گیرد و انرژی ذهن از آن جا که بکارگیری می شود؛ و قوه ذهن بیکار نیست، ذهن، پذیرای خطورات و وسوسه ها نخواهد بود. علی(ع) فرموده است: طوبی لمن شَغَلَه عیبُِه عن عیوب الناس؛ خوش به حال کسی که پرداختن به خود، او را از مشغول شدن به دیگران بازداشته است.(نهج البلاغه خطبه 176)

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <br>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.