ادیان از منظر اکیست‌ها

اکنکار به دیگر ادیان احترام می‌گذارند و می‌گویند به هر آیینی هستید، بمانید اما اکیست نیز باشید. آیا این سخن درست است؟

درباره این که آیا گرایش به فرقه‌ای مانند اکنکار با دیانت سابق انسان در تضاد است یا نه باید کمی با موشکافی نگریست.
اصولا دین‌داری با برخی باورهای اساسی گره خورده است که از آن با عنوان اصول دین یاد می شود. این اصل بن مایه و تمام وجود یک دین را تشکیل می‌دهد. در اسلام این اصول شامل توحید، معاد، نبوت، امامت و عدل است. در صورتی باور جدید را می‌توان پذیرفت که با این اصول در تضاد نباشد. در اصل توحید اعتقاد به ثنویت و تثلیث و دوازده خدایی و استاد خدایی و هیچ خدایی هیچ سنخیتی با توحید نداشته و معتقد به چنین باورهای اصولا از اسلام خارج است. بحث عدل الهی نیز به همین بحث پیوست می شود.
نظام استاد محوری و ماهانتایی نیز فارغ از اصول نبوت و وحی و عصمت و معجزه است لذا در این اصل نیز تضادی آشکار وجود دارد. بحث امامت نیز به همین بحث منضم می شود.
درباره معاد نیز باید به تناسخ و کارما در اکنکار اشاره کرد که اصولا در صدد نفی معاد ترتیب یافته است. با این ویژگی ها بعید است بتوان به این آیین ایمان ورزید و در ضمن مسلمان نیز باقی ماند.
در مورد ادیان دیگر نیز چنین است. البته ادعای اینکه اکنکار به ادیان دیگر با چشم احترام می نگرد شگردی تبلیغاتی است که باید راست و دروغش را آزمود.
تخریب ادیان و مقابله با مذاهب
اصولی بودن ادیان
اکنکار این ادیان و مذاهب را با نام «ادیان اصولی» معرفی مي‌کند. در عرف غرب اصطلاح «اصولی» و «اصولگرا بودن» به‏افکار و اندیشه¬هایی اطلاق مي‏شود که در آن‏ها دُگم اندیشی و دوری از تفکر روز، موج مي‌زند. جزم اندیشی، تحجر گرایی و عدم احترام به‏افکار دیگران از دیگر ويژگي‏های افکار و ادیان اصولی شمرده مي‏شود. نیکو سخن اين‌كه‏اصولی و اصول‌گرا بودن ناروایی است که به عنوان فحاشی و بی احترامی به برخی از افکار و اندیشه‏ها نسبت داده مي‏شود.
کتاب مقدس ادعاييِ اکنکار ضمن اين‌كه دیگر ادیان را اصولی مي‌خواند تعریفی نیز از اصولی بودن ارائه مي‌دهد. در این کتاب می¬خوانیم:
مشکلی که در میان مذاهب اصولی وجود دارد، فقدان درک متقابل است که به نوبه خود موجب انهدام ارتباطات آنان با اک مي‏شود. موضوع این نیست که مریدان ادیان اصولی فرصت این ارتباط را ندارند، بلکه بیشتر آنان حاضر به گذشت کردن در برابر اک نیستند. بیشتر پیروان ادیان اصولی فقط به مذهب سنتی خود معتقدند. هر یک نیز اين چنين مي‌پندارند که‏اعتقاد راسخ به‏اصول مذهبی‏شان پاسخ تمامی سؤالات‏شان را در مورد زندگی و مشکلات مربوطه در اختیار‏شان مي‌گذارد.(پال توئیچل، شریعت کی سوگماد، ج1، ص 274-275)
با نگاهی اجمالی به پاسخ هایی که اکنکار به‏اکیست‏هامی‏دهد می‏توان اکنکار را به عنوان روشن‏ترین نمونه‏از ادیانی دانست که در پاسخ‏گویی فرومانده‏اند و علی رغم آن تنها پاسخ‏های خود را صحیح می‏پندارند.
ذهنی بودن
از دیگر نقدهایی که اکنکار به ادیان آسمانی و غیر آسمانی دارد «ذهنی بودن» معارف این ادیان است. اکنکار مي‌گويد:
تمامی عادات اجتماعی، مذاهب، سیاست‌ها و اصول دینی بر اساس عادات ذهنی‌اي هستند که در شیارهایی قرار داده شده و از نسلی به نسلی دیگر انتقال داده شده‏اند. این عادات ذهنی خشک و غیر قابل تغییر هستند و اغلب باعث ایجاد جنگ‌هایی می‏شوند که در طی آن میلیون‏ها نفر به قتل می‏رسند. عادات ذهنی معمولا ارباب نوع بشر می‏شوند. مي‏توانیم بگوییم که تمام نژاد بشر برده عادات ذهنی است.(پال توئیچل، اکنکار کلید جهان‌های اسرار، ص172)
عقب ماندگی
نکته دیگری که درباره‏ادیان بیان مي‏شود این نکته‏است که کلیساها، مذاهب صوری و رسمی، فرقه‏ها و همه گروه‌هایی که خود را به عنوان مكتب‏های اسرار معرفی می‏کنند، به دوره‏های قبل از بلوغ فکری بشر و تکاملش تعلق دارند. اکنکار این ادیان را متعلق به دوران طفولیت نژاد بشر روی زمین مي‌داند.(پال توئیچل، دندان ببر، ص257.)
زمینی بودن
در نظر پال توئیچل ادیان و مذاهب یا زمینی هستند و یا کارکردی زمینی دارند. وی هر چند اعتراف مي‌كند که سخن ادیان، آرام بخشی بعد از مرگ است، اما معتقد است آن‏ها از آموزش‌هایی که مخصوص جهان‏هاي پایین است بهره مي‌برند. وی مي‌نویسد:
دین، سخن از آرامش بعد از مرگ آدمی مي‌گويد، اما این فقط آموزش‌های جهان پایین است. این سخن حقیقت ندارد اما تنها یک وعده برای خشنود نگاه داشتن آدمی است.(پال توئیچل، شریعت کی سوگماد، ج1، ص162)
وی در نهایت، ادیان را ناچار به تبدیل شدن به نظامی اجتماعی – اقتصادی مي‌داند. در نظر او ادیان ناچارند که کنترل اذهان و اجسام آدمیان را به دست گیرند. همچنین وی معتقد است که بیشتر ادیان ریشه در مبانی اقتصادی دوران خود دارند. به نظر اکنکار نظام‌هاي اجتماعی که تا به حال در جوامع بشری استقرار یافته¬اند مذهبی را برای پیروان خود فراهم نموده¬اند.(پال توئیچل، شریعت کی سوگماد، ج1، ص 255)
عدم کارایی معنوی
وصل نایافتگان کسانی هستند که رهايی را به واسطه وصل از طریق ماهانتا دریافت نکرده¬اند. غسل تعمید و آيين‌های مشابه شرط کافی برای رستگاری نیستند. پیوستن به هيچ يك از ادیان، فرقه¬های اسرار و آیینی هم تضمین کننده‏ آزادی معنوی نیست. فقط استادِ حقِ در قيد حيات از این توانایی برخوردار است که روح‌ها را وصل دهد و به نواحی نور برساند.(پال توئیچل، شریعت کی سوگماد، ج1، ص 106)
مادی گرایی ادیان
در نظر اکنکار همه‏ادیان دارای نقطه‏اغاز و پایانی هستند. ادعا بر این است که با بررسی تاریخ نژاد بشر در مي‌یابیم که‏ادیان بسیاری در طبقه فیزیکی وجود داشته‌اند که تنها معدودی از آن‏ها فراسوی هزار سال دوام آورده‏اند.
کتاب مقدس ادعايي با بیان مطلب فوق چنین نتیجه مي‌گیرد که :
بنابراین همه ادیان دنیا طبیعتی مادی‏گرا دارند و قدرت و خدایی که نیایش مي‌کنند، ناشایسته است. دینی که عوامل اصلی آموزش‌های اک، یعنی استادِ حقِ در قيد حيات، جریانی صوتی و نور را به منزله زیر بنای خود حفظ نکند، از بقای چندانی برخوردار نیست. ادیانی که‏این عناصر را در آموزش‌های خود داشته باشند، بسیار اندکند.( پال توئیچل، شریعت کی سوگماد، ج1، ص 160)
با این سخنان بعید است اکیستها بتوانند سخنان بزرگانشان را درباره عدم تنافر و تضاد با ادیان دیگر بپذیرند.

نوشته شده توسط عبدالحسین مشکانی

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <br>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.